Blog nie aktywny. Dodaj notkę aby usunąć tą informację oraz reklamy w treści bloga
część II
Kilka chwil później, dało się słyszeć w willi arystokratów śmiech dwojga prawie dorosłych nastolatków. Wyraźnie cos się działo…
Invidia właśnie uciekła przed paniczem Malfoy’em biegając ze schodów w panice podążając od kuchni gdzie każde z nich stanęło po jednej ze stron stołu i patrzyli na siebie z iskierkami zabawy i radości w oczach
-ekhem…- Lucjusz jednoznacznie próbował sprowadzić dzieci na zimę, ale, oni wcale tego nie chcieli, choć nie dali tego po sobie poznać. Poszanowały zdanie pana domu; Lucjusz dorosły mężczyzną z pięknymi rysami twarzy, ślicznymi wyraźnymi niebieskimi oczami i charakterystycznymi, praktycznie, białymi z nutką żółci prostymi włosami do ramion, które choć krótsze odziedziczył Draco tak samo jak oczy i rysy twarzy, pod tym względem chłopak był kopią ojca.. Lecz delikatne miękkie usta i lekko zadarty nos miał wyraźnie po Matce.
-Dzień dobry Lucjuszu- Invidia przywitała się, a Draco jako dżentelmenem pomógł jej usiąść przy stole
-Witam- jak zwykle pełny gracji i spokoju Lucjusz- Draco, wiesz, co ja sadze takim ubiorze,- skrytykował golą klatkę, powycierane dżinsy, postrzępione za kolanem i włosy w nieładzie; w którym Draco wyglądał naprawdę pociągająco - przy kobietach…- tu urwał, bo do jadalni weszła Narcyza, która była jedyną otwarta osobą w domu.
-Och Lucjuszu, przestań proszę przecież, Invidia jest dla nas jak córka dla Dracona jak siostra znają się od małego wiec, daj mu spokój.- Draco myślą ze to juz koniec kazanie jednak….
- Draco załóż, chociaż koszule- i tu jego matka go dobiła, ale wstał od stołu przeprosił towarzystwo i po chwili wróci w czarnej rozpiętej do połowy czarnej koszuli. Gdy jego ojciec i brązowo oka pogrążeni byli w dyskusji
-…tak też myślałam, no cóż trzeba będzie poradzić sobie z nim jakoś inaczej-szatynka westchnęła, patrząc na Lucjusza
-Tak on to nie problem. Podajcie śniadanie!...
Gdy dziewczyna opuściła pomieszczenie zaczęła poważnie bać się o swoje Zycie..
-Dobra Wygrałeś!!! Ale błagam przestań już mnie łaskotać!!!- Z ogrodu dobiegały krzyki panny Ridlley. Byłą ona kimś zupełnie innym przy Tym lazurowookim blondynie.. Przy nim mogła płakać śmiać się, przyznawać do bólu porażki i zwycięstwa… reszta świata znał ją jako niezłamana i nieczuła Invidia Aenay Marvolo Ridlley to samo dotyczyło Dracona…
Obydwoje znudzeni całodniowym upałem, późnym popołudniem udali się do stajni. Invidia miała tam 5 swoich koni, 2 czarne pegazy i jednego białego zwykłego mugolskiego fryzyjskiego konia,(wyjątkową rzadkość)oraz konia niezwykłego, pokroj jednorożca lecz takiego który staje sie straznikiem osoby którą zaakceptuje a potrafi zaakceptowac tylko jedną... Miał niessamowite niepoznane zdolności które wciąz odkryw sie na nowo. Był on prezętem od ojca.
Piękny koloru dojzałej kawy pręzący sie ogier. Tak niewątpliwie był niezwykły...
Dopisek: Notka powinna być dłuzsza i jest ale nie poprawiaona choc juz napisana na komputerze
Invidia córka najczystszej z czystych Krwi 13/01/2008 02:31:41 [
Powrót]
Komentuj
No i gdzie ta notka, hę? Ja tu czekam a tu nic! Mam nadzieję, że niedługo coś napiszesz ;)
Pozdrawiam :)
Kelly
Kelly 17/03/2008 19:57:19
| brak www IP: 91.94.24.166
W końcu! W końcu, w końcu, w końcu! Myślałam, że to już nie nastąpi.
Mam tylko pytanie... "Riddley" to tak dla niepoznaki, że córka Voldemorta czy błąd?
I jeszcze jedno... Malfoy (jeden i drugi) mieli szare oczy (wiem, bo przed insygniami, które choć już czytałam na kompie to kupię książkę, odświeżam pamięć i czytam wszystko od początku ;))
Pozdrawiam :)
Kelly
Kelly 15/01/2008 20:00:52
| brak www IP: 79.162.57.120
